İsrailli muhbir

Israilli muhbir Anat Kamm İsrail Savunma Kuvettleri’ndeki hizmeti süresince 2000 adet gizli askeri dokümanı basına sızdırdı. Maryam Omidi ulusal güvenlik ve kamu yararı iddialarını tartışıyor.

Örnek olay

Ekim 2011’de gazeteci Anat Kamm İsrail Savunma Kuvvetleri’ndeki (İSK) hizmeti süresince edindiği 2000 adet gizli askeri dokümanı basına sızdırdığı için dört buçuk yıl hapis cezasına mahkum edildi.  Kamm bu dokümanları Hareetz gazetesi muhabiri Uri Blau’ya gönderdi. Dokümanlara göre Filistinli iki militanın İsrail Savunma Kuvvetleri tarafından öldürülmesi, 2006 yılında Yargıtay’ın hedeflenmiş suikastlar üzerine verdiği bir kararı ihlal etmekteydi.

Adalet Bakanlığı bu olayın “son derece ciddi” olduğunu söyledi. Çünkü dokümanlar askeri planların ayrıntılı detaylarını içermekteydi. Bu olayı takiben Kamm casusluk suçundan ev hapsine mahkum edildi. Ayrıca basının bu olayı haber yapması, mahkeme tarafından verilen ihtiyadi tedbir kararıyla ya engelledi ya da bastırıldı. Tüm bunlara rağmen uluslararası basın ve blogcular bu hikayeyi haber yaptılar.

Yazarın fikri

Dünyadaki diğer güvenlik kuvvetleri gibi İSK da eleştiriden nasibini alabilmelidir. Her ne kadar gizli bilgilerin saklı tutulması (örneğin kamu güvenliği gibi durumlarda) savunulabilir olsa da, bu gibi sızıntılar duruma göre incelenmelidir. Bu olayda Kamm dokümanları sızdırırken haklıydı. Çünkü ortada Yargıtay’ın kararının ihlali vardı. Dolayısıyla bu  bilgi kamu yararı  için önemliydi ve basının da bunu haber yapmaya hakkı olmalıydı.

Yetkili makamlar ihtiyadi tedbir kararını kullanarak, bu bilgi sızıntısının meşruiyeti üzerine yapılabilecek bir tartışmanın da önüne geçmiş oldular. Bu olay gazetecileri ilerde İSK hakkında çıkabilecek  hassas hikayeleri haber yapmaktan da alıkoyabilir. Uluslararası basının bu bastırılma olayını haber yapması mahkeme kararının anlamsızlığını da ortaya çıkardı. Günümüzün birbiriyle bağlantılı  dünyasında böylesi bir ihtiyadi tedbir kararının ne kadar da faydasız olduğunun bir kez daha altı çizilmis oldu.

- Maryam Omidi

Devamı İçin:


Comments (2)

Buradaki otomatik çevirileri Google Translate (Google Çeviri) yapmaktadır. Bu çeviriler size katılımcının söyledikleri hakkında genel bir fikir verecektir. Fakat bu çevirilerin doğruluğuna güvenilemez. Lütfen çevirileri bu notu aklınızda tutarak okuyunuz.

  1. Surely “the public interest” is not necessarily the most telling criterion. I have the greatest admiration for whistle-blowers, but there is often more than one way to achieve one’s noble aim. The theft or disclosure of military documents was illegal. But again, illegality is not a sacrosanct principle to be observed at all times. I would have advised this fine young woman to try other ways before resorting to the extreme measure she decided on.

  2. I agree that it is entirely ridiculous for Kamm to have been given a jail sentence for this “crime” as the information was unquestionably in the public interest

    The issue here is not whether the information that was leaked contained military plans, but that the IDF acted in defiance of a supreme court ruling and in doing so demonstrated their belief that they are above the law. This belief violates one of the most basic tenants of democratic society; that no one is above the law, be they civilian, politician, or military body.

    The worrying decision to impose a super-injunction on the case suggests that important elements within Israeli society may agree that the IDF should not be held accountable for their actions.

    The Israeli people, have the right to know about this kind of conduct to allow them to make informed decisions at the ballot box.

İstediğin dilde bir yorum yaz

Öne çıkanlar

Öne çıkanları görmek için sola kaydır


Özgür İfade Platformu Oxford Üniversitesi, St. Antony's Koleji'ndeki Dahrendorf Programı'nın Özgürlük Çalışmaları için yürüttüğü bir araştırma projesidir. www.freespeechdebate.ox.ac.uk

Oxford Üniversitesi