چرا اجرای اعتراضی پوسی رایِت در کلیسا صرفاً یک مخالفت سیاسی بود؟

اجرای ضد پوتینی گروه پانک پوسی رایِت در کلیسای مسکو نوعی اغتشاش ضددینی بود و یا شکلی هنری از یک مخالفت سیاسی؟ اولگا شوارووا می‎نویسد:

مطالعه موردی

روز بیست و یکم فوریه 2012، گروه پانک پوسی رایِت که گروهی کاملاً زنانه است، در مقابل محراب کلیسای جامع ارتودوکس روسیه  Christ the Saviour در مسکو آهنگی اجرا کردند. آهنگ از دعایی برای مریم مقدس الهام گرفته بود و از وی درخواست می‌کرد با کمک الهی، پوتین را از منصبش برکنار کند. در ماه مارس سه نفر از اعضای این گروه به اتهام ”اغتشاش با انگیزه ضد دینی“ دستگیر شدند، بدون محاکمه بازداشت شدند و اکنون با حبس به مدت هفت سال رو به رو هستند. اعضای این گروه در ژوئیه 2012 رسما تفهیم اتهام شدند و بازداشت موقت آنان شش ماه به طول انجامید. این سه زن‌ از سوی سازمان عفو بین‌الملل به عنوان زندانی سیاسی شناخته شده‌اند.

اذهان عمومی روسیه درباره این پرونده چند قسمت شده است. رهبر کلیسای ارتودوکس روسیه، این گروه را به توهین به مقدسات محکوم کرده است و نظرسنجی‌ها نشان داده است که چهل و دو درصد از شهروندان روسی با وی موافق بوده‌اند. بسیاری دیگر این اقدام را یک قانون‌شکنی کوچک تلقی کرده‌اند و رفتار مسئولین را افراطی و خودسرانه دانسته‌اند. نامه سرگشاده‌ای که برای آزادی فوری این سه عضو گروه پوسی رایِت  نوشته شده، توسط نخبگان سطوح مختلف در روسیه، از حمایت کنندگان پوتین گرفته تا مخالفان سیاسی وی، امضا شده است.

نظر نویسنده

درست همانند ایگور سوتیاگین، که به جرم گناهی که مرتکب نشده بود به مدت پانزده سال به کار اجباری فرستاده شد، این زنان نیز به جنایتی متهم شده‌اند که هرگز در آن دست نداشته‌اند. متن آهنگ آنان هیچگونه اهانتی به مقدسات را در بر ندارد و به هیچ گروه مذهبی‌ای توهین نمی‌کند. اجرای آنها شکلی هنرمندانه از یک مخالفت سیاسی است که نباید در یک جامعه دموکراتیک به عنوان قانون‌شکنی تقلی شود. برخی شهروندان مسکو اجرای گروه پوسی رایِت را ناراحت کننده و مصداق رفتار ضد اجتماعی دانسته‌اند که می‌توان با گرفتن جریمه و یا بازداشت به مدت پانزده روز، افراد خاطی را تنبیه کرد. اما از شانس بد اعضای گروه، در این اجرا به دولت نیز توهین شد. رهبر مخالفان می‌گوید اگر موضوع آهنگ آنها تنها اهانت به مقدسات بود، به باور من آنها را پس از یک جریمه نقدی، و در عرض بیست ‌و ‌چهار ساعت به خانه می‌فرستادند.

مطلب دیگری که در قضیه پوسی رایِت  اهمیت دارد این است که به نظر می‌رسد کلیسای ارتودوکس روسی بر نقض آزادی بیان از سوی دولت و اتخاذ شدیدترین مجازات برای این گروه صحه می گذارد، درحالیکه در عمل این اقدام، نوعی اقدام سیاسی به حساب می‌آید که به رئیس دولت اهانت می‌کند و نه کلیسا. در متن این آهنگ، عبارتی کفرآمیز و ناپسند درباره خداوند وجود دارد که با وجود رکیک بودن، در گفتار روزانه متداول و رایج است. تأکید کلیسا بر توهین به مقدسات در این پرونده، بیشتر به حمایت از رئیس دولت شباهت دارد، تا برخورد با اهانت به مقدسات دینی.

- Olga Shvarova

بیشتر بخوان:


دیدگاه‌ها (8)

دستگاه اتوماتیک ترجمه توسط گوگل ترنسلیت فراهم است. ترجمه‌های مذکور باید ایده‌ای کلی درباره نظر کاربران به شما بدهند اما نمی‌توان به صحت آن‌ها کاملا اتکا کرد. لطفا ترجمه‌ها را با در نظرگرفتن این مساله بخوانید.

  1. I agree with Malcolm that as far as the politics is concerned, the Pussy Riot case is just a tip of the iceberg and we may never find out about the real actors of that “big game”, or the real motives (although the Russian press did make an attempt). However, the case is significant by itself. It is probably the first time when the government openly supported the church and refused to consider the case as simple hooliganism, and the church reciprocated by banning anyone, its own members of the clergy included, who was showing any sympathy for the girls. In a way it shook the very principles of a secular state allowing the judge to base the charges on the references to the Ecumenical Councils and church practice, and to use deliberately “parochial” church language in order to explain the gravity of the crime. At the end of the day, the church won the game and among the most important results were the amendments to the Law on Education (which included mandatory teaching of religion and possibility for collective worship at state schools), and to the Criminal Code which introduced long prison sentences for blasphemy and desecration of the places of worship (although the last ones are still under consideration).

    • I cannot agree more with Malcom about the existence of a boomerang relationship between Russia and the West, which was demonstrated very clearly by Russia’s response to “Magnitsky list”. But I also think that the Pussy Riot campaign had very significant implications, not only in political sense but in creating the adverse atmosphere for freedom of expression in the country in general. The long-term effects of the case could be unfavourable to the freedom of expression in cases when the expressed opinion may be interpreted as blasphemy. I expressed my point of view in detail it in the team blog – it would be most interesting to have your comments on it: http://freespeechdebate.com/en/2012/09/russias-convergence-of-church-and-state/

  2. I am a lobbyist/campaigner for a number of NGOs and activist organisations; one of which being Amnesty International UK. Amnesty has, at least in my humble opinion made a disproportional campaign effort regarding this campaign. However many such campaigns are disproportional, and from a number of organisations; particularly since 9/11 with these campaigns being fought one government against another in a tit for tat manner. Human rights campaigns are being used by state actors with surreptitious agendas as propaganda. The US and UK are highlighting the wrongdoing of: Russia, China, Iran and South American countries with governments with a socialist bias; whilst openly violating human rights themselves. Russia, China and Iran violate human rights and campaign against western counties; playing the same role in reverse. I believe these interrelationships between counties are very complex and in many instances there are ‘friend-enemies’ even where there is actual conflict. I don’t believe the “Pussy Riot” issue or human rights campaign has any real intrinsic value; those involved are puppets in a far bigger game they do not understand or even know of.

  3. I am struggling to find a sense in this article that a church is anything different to the road outside. The prison sentence was of course too harsh but would the author agree that the action of Pussy Riot was nevertheless, at minimum, anti-social behaviour or hooliganism? It is easy for celebrities to champion the band now that they have received an exaggerated sentence but what is the correct state response? Or are we just happy with the age of freedom also being an age of religious desecration?

    • I apologise for my naivety but when exactly did this “age of freedom” begin? Who exactly is free and to what extent? Seems like the majority are in the same position as ever, with cash replacing food and keep, unemployment and starvation replacing the whip.

    • I would disagree that Pussy Riot’s intention was to desecrate the Russian Orthodox religion itself. Rather, it was a criticism of the Church being intertwined with the state, and commanding a power which, in the age of freedom, is unfounded. However, I agree that the actions of Pussy Riot could be classified as ‘anti-social behaviour’; in any case their sentence was too harsh, and at most warranted a fine.

  4. Today Pussy Riot band members, Maria Alyokhina, 24, Nadezhda Tolokonnikova, 22, and Yekaterina Samutsevich, 29, were convicted of hooliganism motivated by religious hatred, and sentenced to 2 years of penal colony. The were pro-Pussy Riot demonstrations in Moscow, Kiev, Paris, Belgrade, Berlin, Sofia, London, Dublin and Barcelona. The band had vocal support from politicians and celebrities, including Madonna and Paul McCartney, who spoken in defense of the principles of free speech. The critics of the band were also demonstrating in Moscow. One of them was quoted on the BBC News website, saying: “Shouting and screaming and spreading hate in Church is unacceptable and is contrary with Christian ethics.”

  5. The prosecution insists that the case is not political and demands 3 years of penal colony for Pussy Riot. The final hearing is scheduled next week, on 17th August.

به زبان دل‌ خواه خود نظر بدهید

نکات برجسته

به سمت چپ بروید و مطالب مشخص شده را بیابید.


بحث آزادی بیان یک پروژه تحقیقاتی‌ برنامه دارندرف است در مطالعات آزادی در کالج سنت آنتونی دانشگاه آکسفورد

مشاهده وبسایت دانشگاه اکسفورد