بحث آزادی بیان

سیزده زبان، ده اصل، یک گفت‌و‌گو

ورود | نام‌نویسی | فهرست ایمیل‌ها

Loading...
1ما (همه انسان‌ها) باید آزادی و توانایی ابراز خود را داشته باشیم و بتوانیم فارغ از مرزها و خط‌کشی‌ها، اطلاعات و نظرات گوناگون را دریافت کرده و به اشتراک بگذاریم.»
2ما از اینترنت و دیگر ابزار ارتباط جمعی‌ در مقابل دست‌اندازی‌های نامشروع قدرت‌های دولتی و خصوصی دفاع می‌کنیم.»
3ما نیازمند رسانه‌های متنوع و شفاف هستیم و با ایجاد آن‌ها در پی آنیم که آگاهانه تصمیم بگیریم و در زندگی‌ سیاسی جامعه خود مشارکتی فعال داشته باشیم.»
4ما آزادانه و متمدنانه درباره تفاوت‌های انسانی‌ بحث می‌کنیم.»
5ما اجازه نمی‌دهیم خط قرمزها (تابو‌ها) مانع نشر دانش و آگاهی‌ و مباحث مربوط به آن شوند.»
6ما نه مرتکب تهدید‌های خشونت‌آمیز می‌شویم و نه ارعاب و خشونت را می‌پذیریم.»
7ما به انسان‌های مذهبی احترام می‌گذاریم اما لزوماً برای محتوای اعتقادات آن‌ها احترام قائل نیستیم.»
8همه ما مستحق داشتن عرصه‌ای خصوصی هستیم اما باید برخی تحقیقات که در این عرصه و در جهت تأمین منافع عمومی صورت می‌گیرد، را بپذیریم.»
9ما باید بتوانیم با تهمت‌هایی که بدون هیچ دلیل موجهی به ما وارد می‌شود، مقابله کنیم بدون آن که مانع مناظرات قانونی و سازنده شویم.»
10ما باید آزاد باشیم تا کلیه محدودیت‌های آزادی بیان که به بهانه‌ی امنیت ملی ، نظم عمومی و مسائل اخلاقی توجیه شده‌اند را به چالش بکشیم.»

Misconceived? Impossible?

Challenge or comment on the project so far. Help us make it better. Suggest alternative approaches.

خانه | مباحث | اسلام,آزادی بیان و گفتار خشونت آمیز

اسلام,آزادی بیان و گفتار خشونت آمیز

محسن کدیور می‌‌گوید مجازات اعدام برای مرتد باید لغو شود اما اهانت به دین باید جرم شناخته شود.

Iranian cleric Mohsen Kadivar
Iranian cleric Mohsen Kadivar (Photo by Hamed Saber under a Creative Commons Attribution-only licence)

در درجه اول می باید بین اسلام به روایت قرآن و سنت قطعی پیامبر و اهل بیت او و اسلام به روایت شریعت تفاوت گذاشت. در روایت اول از اسلام آزادی بیان و مذهب به رسمیت شناخته شده است. در روایت دوم آزادی بیان و مذهب با محدودیتهای فراوانی مواجه است.

۱.حدود آزادی بیان در شریعت اسلامی

در اسلام به روایت شریعت مرتد اعدام می شود. دشنام و استهزاء مقدسات مجازات مرگ در پی دارد. برخی فقها گاهی تشخیص و بویژه اجرای این دو را نیز به توده مردم گذاشته اند. اجبار و مجازات تعزیری بر فعل واجبات و ترک محرمات را مجاز می دانند. تبلیغ هر دین و آئینی حتی تبلیغ دیگر مذاهب اسلامی و برخی افکار فلسفی یا عرفانی متفکران مسلمان را مضر و ممنوع می دانند.  انتشار کتب و دیگر تولیدات فرهنگی که تبلیغ محسوب می شود در حکم کتب ضلال بوده ممنوع می باشد.

۲.اصول آزادی بیان در اسلام

 در مقابل اسلام متکی بر موازین قرآن و سنت قطعی پیامبر و اهل بیت او به اصول زیر پای بند است :

ا. اسلام اگر چه خود را دین الهی حق معرفی می کند اما تنوع و تکثر ادیان و آئینها اعم از حق و باطل حتی کفر و شرک و الحاد را به عنوان واقعیت در دنیا پذیرفته است و داوری در باب حقانیت را به قیامت موکول کرده است.

ب. مردم در انتخاب دین و عقیده آزادند و هیچکس را نمی توان به قبول یا انکار دین و عقیده ای مجبور کرد.

ج.هیچکس را به واسطه داشتن دین یا اعتقاد خاص نمی توان در دنیا مجازات کرد. جرم صرفا به عمل تعلق می گیرد و داشتن هر عقیده و دینی فی حد نفسه جرم محسوب نمی شود.

د. هیچکس را نمی توان بواسطه تغییر دین و خروج از اسلام مجازات کرد. وضع هر گونه مجازات دنیوی بویژه اعدام برای خروج از اسلام خلاف موازین اسلامی است.

ه.هیچکس را نمی توان به فعل واجبات یا ترک محرمات مجبور کرد.

و.انتقاد از باورهای دینی از جمله اسلام آزاد است و مشمول هیچ مجازاتی در دنیا و آخرت نیست.

ز.اهانت و استهزاء و تحقیر باورهای دینی از جمله اسلام کاری ناشایست و نقض کرامت انسانهای باورمند به آن دین است. اهانت به باورهای الحادی نیز به نص قرآن کریم ممنوع است.

ح.اهانت و استهزاء و تحقیر باورهای دینی مطابق قانون می باید جرم تلقی شود و مرتکبان توسط دادگاه با حضور هیات منصفه محاکمه شوند. مجازات چنین جرائمی مسلما اعدام نیست.

۳.اهانت به دین به مثابه گفتار تنفر آمیز

عدم مرزبندی بین انتقاد و اهانت از یک سو و تحقیر و تمسخر باورهای دینی از سوی دین ناباوران به برخوردهای افراطی خشن از سوی باورمندان سنتی ادیان از جمله اسلام انجامیده و می انجامد.لازمه دنیای سالم احترام متقابل آدمیان به همدیگر است. نمی توان به باورها، کتاب مقدس و پیامبر یک چهارم انسانهای روی زمین اهانت و تمسخر کرد و از عکس العمل خشن و افراطی برخی باورمندان سنتی آن دین در امان بود.

سالم سازی رقابت ایمان و کفر با مرزبندی بین انتقاد و اهانت میسر می شود. این مرزبندی به شرائط زمانی مکانی و درجه رشدیافتگی فرهنگی بستگی دارد. در جوامع توسعه نیافته بسیاری انتقادات اهانت تلقی می شود، در جوامع توسعه یافته هم بسیاری اهانتها انتقاد قلمداد می شود. این مرزبندی نیاز به تحقیقات جدی نظری و میدانی دارد. به هر حال تنها با احترام به باورهای دینی و آزادی بیان توامان می توان جهانی سالم و بالنده توقع داشت.

اگر دیندار سنتی حق ندارد باورهای دینیش را به دیگران تحمیل کند، ملحد دین ناباور نیز حق ندارد باورهای خاص خود را به عنوان هنجارهای بین المللی به دیگر آمیان تحمیل کند. در کنار اعلامیه جهانی حقوق بشر به اعلامیه جهانی تکالیف و وظائف بشر در قبال باورهای دینی و بی دینی نیز احتیاج داریم. همچنانکه اعدام و مجازات مرتد از سوی دینداران باید کلا ملغی اعلام شود، اهانت و تمسخر هم می باید از سوی ملحدان و دین ناباوران به عنوان جرم و ضد ارزش به رسمیت شناخته شود. هر دو گروه دین دار و ملحد می باید آزادی انتقاد را به رسمیت بشناسند. آزادی انتقاد به سود هر دو گروه است. رقابت سالم مبتنی بر احترام متقابل تنها شیوه تعامل قابل دفاع مسلمانان با پیروان دیگر ادیان و آئینهاست.

 ۴. سه اصل

به نظرم سه اصل زیر لازمه «احترام به باورمند نه به باور» از یک سو و لازمه باور توام به اسلام و آزادی بیان از سوی دیگر است:

اول. آزادی انتقاد از باورهای دینی

دوم. ممنوعیت اهانت به باورهای دینی و الحادی

سوم. لغو کلیه مجازاتهای ارتداد بویژه اعدام

چاپ ذخیره
منتشر شده در: مارس 12, 2012 | 21 دیدگاه

دیدگاه‌ها (21)

دستگاه اتوماتیک ترجمه توسط گوگل ترنسلیت فراهم است. ترجمه‌های مذکور باید ایده‌ای کلی درباره نظر کاربران به شما بدهند اما نمی‌توان به صحت آن‌ها کاملا اتکا کرد. لطفا ترجمه‌ها را با در نظرگرفتن این مساله بخوانید.

  1. Brazen Bantam می‌گه:

    I do not understand the difference between free speech and hate speech. Is it that hate speech is free speech intended to generate hate in others? If so surely those who hear or read free speech have the right to accept or reject it. What is the point? I for instance reject the piss Christ but acknowledge the right of the artist and gallery to act as they have otherwise I would not truly believe in the freedom I advocate. On the other hand employees of the gallery where the work is or was have perhaps been wrongly denied their freedom. I do not know the answer to that.

  2. iassersohn می‌گه:

    Sounds reasonable at first sight, but it’s easy to spot that sneaky “second principle” which is of course the point of the whole debate. Those with a totalitarian bent have no compunction about labelling any criticism of their behaviour as an “insult”. It is precisely this term that is used everywhere to stifle criticism and to whip up the fury of the baying mob. It is a weasel word which can be invoked at every opportunity to shut down discussion.

    On the contrary, the right to mock or insult the ideas of others is a vital component of the right to freedom of expression.

  3. stevencarrwork می‌گه:

    What is ‘insulting religious beliefs’?

    Why should be people be allowed to criticise political beliefs, but not religious beliefs?

    If somebody believes that the Earth will end in May 2012, because a Holy Guru said it would unless he was given 5 million dollars, why are we not allowed to criticise such a belief as irrational?

  4. stevencarrwork می‌گه:

    ‘ Though Islam considers itself the rightful divine religion, it has accepted the diversity and plurality of religions and thoughts, regardless of truth or false, even blasphemy, polytheism and atheism as a reality in this world. It has therefore left the qualification of their truthiness to be determined on the Day of Judgment.’

    Really? Does Islam accept that child pornography is a reality in this world, and therefore left it alone until the Day of Judgement?

    By the way, there will be no Day of Judgement. That is something somebody made up.

    And I will say that until somebody produces evidence that it was not made up.

  5. stevencarrwork می‌گه:

    ‘Just as the execution and punishment of an apostate should be annulled, the insult and mockery of religion by atheists and non-believers should be officially recognised as a crime. ‘

    And what should be the punishment?

  6. Polyphebus می‌گه:

    Of the three points listed above, the second seems to be a deliberately vague caveat upon the first, and the third, which has nothing to do with the first two, shouldn’t even need to be stated.

    The key line seems to me to be: “It is not possible to insult and ridicule the beliefs i.e. the holy book and the prophet, of one-fourth of the world population without having to bear the consequences of the violent and extremist reactions of some conservative adherents to that faith.” The implication is that the fault lies with those who mock, not with those who murder. I wonder if that rather pointed last sentence would be classed as criticism or insult?

    • andreabarboza می‌گه:

      I don’t understand what you mean when you say “The implication is that the fault lies with those who mock, not with those who murder.”

      I believe that freedom of speech should not be threatened by radicals from Islam or any other religion for that matter. By this phrase it seems as if you are stating freedom of speech is compromised by radicals and extremists, therefore, we should watch what we say.

      Who gets to decide what for one person is a mere opinion for another person is an insult?

      Different perceptions of opinions can cause misunderstanding between ‘hate speech’ and ‘freedom of speech’ Again, who draws the line between what is correct to say and considered your right to free speech and what should be condemn as ‘hate speech’?

  7. stevencarrwork می‌گه:

    ‘ According to the Qur’an, insulting atheistic beliefs is also prohibited’

    May I ask where?

  8. andreabarboza می‌گه:

    Although ‘hate speech’ brings upon society several problems I think the main concern in this topic is who draws the line between ‘hate speech’ and ‘freedom of speech’ this is because perceptions vary from cultures and religion. What some may consider hate speech others may simply take it as freedom of speech- their right to express their opinions.

    Expressing opinions about other religious beliefs of course should not be punishable by execution if we abide by ‘Universal Human Rights’ and whether it can be considered a crime in the eyes of the law should take into consideration points such as:

    - government actors promoting a ‘hate speech’ is the first concern due to the ability to influence masses.

    - a ‘hate speech’ repeated by a group within a community- against a particular religion or belief- can become embedded within that group and violence towards people following a religion can become a normalised act.

  9. filippopinzone می‌گه:

    I think that a “hate” speech is something like:
    1) if you are muslim you are a bad guy
    2) if you are muslim you are stupid
    3) if you are muslim you deserve prison or death
    4) if you are muslim you cannot have this job
    5) if you are muslim you cannot enter this place
    6) if you are muslim you cannot speech
    These are expression of judgements for which religion (or other beliefs) is not relevant ( a man can bad or stupid regardless of religion), or simple denial of human rigths because of religious belief, or reputing having or not a beliefs make a man guilty of a crime ( not of a sin !), or discriminating (allowing or not allowing to do something ) because of beliefs.
    These expressions should be allowed.
    On the other side:
    1) I think god doesn’t exists
    2) I don’t think jesus christ ever existed
    3) I think that on friday you can eat meat
    4) I think women are badly treated (in a sociological sense ) by catholic church
    5) I think that religious men shouldn’t run a country
    6) I don’t think that religious schools should ave money from the governement
    7) I think abortion should be permitted
    8) I don’t think women should wear niqab
    7) Religion is the opium of peoples
    are expressions allowed, because we can discuss these themes on logical and\or empirical grounds tryng to persuade each other .
    There a third category of expressions making fun of religious themes; the acceptability of this expressions varies
    in western countries too; I think that would be wise to abstain from using these expressions for religions that are not the ours. It is not a freedom issue, it is a wisdom issue.
    If we could agree on this , we had made a big progress.
    (sorry for the bad english)

  10. filippopinzone می‌گه:

    in prior comment appeared a emoticon i didn’t put in !
    In any case I apologize for that.

  11. stevencarrwork می‌گه:

    ’5) if you are muslim you cannot enter this place’

    You mean if I stated that ‘Non-muslims cannot enter Mecca’, this would be counted as ‘hate speech’?

    How on earth can that be hate speech? I find that incomprehensible.

    Surely we can ban non-Muslims from visiting selected cities, without people playing the ‘hate speech’ card.

  12. peteb می‌گه:

    It seems odd that a muslim cleric is proposing banning publication of the Quran. Regarding his three principles:

    “2. The prohibition of insulting religious and atheistic beliefs as hate speech.”

    If he reads the Quran, he will notice that it goes out of its way to insult unbelievers/atheists/polytheists – referring to the people themselves, as well as their beliefs. It also says that the perfect god has selected them to be tortured for eternity.

    As you cannot have an omnipotent god that is not responsible for what happens in the universe, and you cannot have a perfect god whose actions should be disapproved of by its followers, then the only logical conclusion I can draw from that statement is that, from an Islamic perspective, unbelievers deserve to be tortured – and not just for a while, but forever.

    If that isn’t hate speech, I don’t know what is.

    The Bible would also be banned, as would quoting from many texts in the Bible, Quran and possibly others.

    Half my extended family is muslim – I’m well aware of how unpleasant it is to be abused in the street by strangers. However, there are plenty of ways of dealing with this, without resorting to suppression of basic freedom.

    You have an absolute right to hate me because of my religious or political affiliations, and to express that hatred. It is how you behave when expressing that hatred that should determine whether you are breaking the law or not.

  13. dimaw می‌گه:

    I think that the expression of religious criticism can be named as hate speech, however it depends on the perspective. As a person receiving the criticism of the religion they follow it would be considered hate speech, but in contrast, the individual delivering the criticism about a religion is freedom of expression. The expressing individual has all rights to deliver criticism, but in these days due to certain “criticisms” that we’ve encountered such as violence, an eye over criticizing religion should be emphasized. As an act of disrespecting a religion, such as burning the Qur’an in ground zero, leads to violent acts as the extremists have been angered. Therefor, society should be aware of the publicity they use when performing such a criticism as it can cause damage to the society that did not express their opinions. Perhaps free speech in reference to religious topics should be permitted to be expressed in areas where people share the same opinion, or inside their own walls in order to prevent violence

  14. Alex91 می‌گه:

    Meiner Meinung nach sollte Meinungsfreiheit überall auf der Welt gelten, egal in welcher Religion oder egal woran man glaubt. Damit sollte man immer auch Kritik äußern dürfen, diese sollte aber so dargestellt werden, dass man keine Person damit beleidigt oder auch keine Religion direkt beleidigt. Man sollte die Sachen jediglich hinterfragen. Wenn diese Kritik so negativ wird, dass damit jemandem geschädigt wird, weil man so beleidigt dadurch wird, sollte man dieses auch bestrafen dürfen. Dabei sehe ich aber kleinere Strafen, aber auf keinen Fall die Todestrafe, diese ist auf gar keinen Fall angebracht.

  15. AlAin می‌گه:

    The sole difference between free speech and hate speech is whether the person stating their ideals is trying to implement or force their ideologies on other.
    Any religion Islam, Christianity or Hinduism are a set of beliefs that are followed often by the masses. They work perfectly fine when in a homogeneous environment but conflict when introduced and practiced in a diverse environment.
    This is especially true for international cities and the Internet. There is always a clash of ideas and beliefs and thus conflict which could result in hatred.
    Rather than changing how everyone thinks we should open up to other perspectives and try understand where the other person is coming from.
    Free speech changes completely when the person speaking is trying to change the way you think and convince you that he/she is right regardless of everything else.
    Therefore the sole line between hate speech and free speech is whether you are trying to state your point or trying to make others change theirs and follow yours.

  16. Ljubo می‌گه:

    “Surely we can ban non-Muslims from visiting selected cities, without people playing the ‘hate speech’ card.”

    My question is why would anyone do that? Wouldn’t that be the same if you say “surely we can ban Muslims to go into selected states, without people playing the “hate speech” card?” or “Surely we can ban Muslims to work some selected job (or whatever selected) without people playing the “hate speech” card?” . For me freedom in its every form (in speech or something else) doesn’t have compromise. However there are obvious speeches of hate such are ones used by Hitler (I know this is most common used one) where you openly call for murdering, violence, ignorance and any other element which would contribute to misery and suffering of someone. Those speeches are usually without any proof or based on messed up ideologies or misused religious views… and sometimes insanity.

  17. Dick McJohnson می‌گه:

    Mr Kadivar can pray for freedom to criticise religious beliefs, particularly those of Islam, until he’s blue in the face, but that will never happen in Islam. There are two reasons: there are more Muslims who take every single word in the Koran to be the pure truth than in any other religion. Secondly, Islam is a totalitarian (‘holistic’, as Muslims themselves like to say) religion that regulates every aspect of life. Since the Koran denounces unbelievers and Muslims, many of whom attend prayers five times a day, are taught a narrative of victimisation by their imams, i.e. that followers of other religions are out to get them, and also that there is only one true religion, i.e. the one that rules every aspect of their lives, it is highly unlikely that Muslims will ever be able to accept criticism of their religion.

به زبان دل‌ خواه خود نظر بدهید


بحث آزادی بیان یک پروژه تحقیقاتی‌ برنامه دارندرف است در مطالعات آزادی در کالج سنت آنتونی دانشگاه آکسفورد